هوش مصنوعی تا کجا ؟‌

یه چیزی داره کم‌کم نگرانم می‌کنه...
قبلاً از آدم‌های اطرافمون نظر می‌خواستیم.
الان از هوش مصنوعی می‌پرسیم.
قبلاً می‌گفتیم: «به نظرت این تصمیم درسته؟»
الان می‌پرسیم: 
به نظرت پیام بدم یا نه؟
به نظرت ارزش جدا بشم یا نه؟
به نظرت هنوز دوستش دارم؟
به نظرت این آدم رو ببخشم یا نه؟

هوش مصنوعی ابزار فوق‌العاده‌ایه.
می‌تونه اطلاعات رو تحلیل کنه.
 می‌تونه گزینه‌ها رو کنار هم بذاره.
می‌تونه حتی کمک کنه که منطقی‌تر فکر کنیم.
اما یه چیز رو نداره...

هوش مصنوعی زندگی شما رو زندگی نکرده.

لرزش صدای اون آدم رو نشنیده.

اشک‌هایی که ندیدی رو ندیده.

خاطره‌هایی که فقط بین شما دو نفر بوده رو نمی‌دونه.

احساسات، فقط داده نیستن.

رابطه، فقط مجموعه‌ای از پارامترها نیست.

شاید یه روز هوش مصنوعی از ما باهوش‌تر هم بشه...

ولی هنوز باور دارم بعضی سؤال‌ها رو نباید از هیچ هوش مصنوعی بپرسید.

 مثلاً:
اگر دلت برای کسی تنگ شده، شاید بهتر باشه به جای اینکه از ChatGPT بپرسی (پیام بدم یا نه؟)...

یه بار از خود دلت بپرسی چرا دلت تنگش شده؟
 چرا از هر روشی استفاده می‌کنی تا حالش رو بپرسی و یا ازش با خبر شی ...؟

ارادتمند #هادی_شاهی‌